Mendizaleok:

INSCRIPCIÓN

En todas las salidas habrá que INSCRIBIRSE A TRAVÉS DEL FORMULARIO QUE ESTARÁ COLGADO EN EL BLOG: Para formalizar la inscripción SERÁ OBLIGATORIO ENTREGAR, EN PLAZO, UN SOBRE JUNTO CON EL IMPORTE EXACTO DE LA EXCURSION AL TUTOR/A.

jueves, 27 de abril de 2017

HURRENGO SALIDA PROXIMA SALIDA . 7 MAYO

EUES



Kaixo mendizaleok!


ALDAKETA BAT egingo dugu hurrengo Maiatzak 7ko txangoan. Data mantenduko da baina,  kontuan hartuta 4 eta 5 urteko gelakoak martxoan egon zirela Ekogunean, pentsatu dugu hobe litzatekeela hurrengo kurtsorako uztea eta beste ekintzaren bat antolatzea. Hementxe daukazue informazio guztia.


Espero dugu honako hau ere erakargarria izan dadin zuentzat.


MIla esker eta barkatu eragozpenak.


Bertan ikusiko!!


Datorren Maiatzaren 7an, igandean, Gipuzkoako Argazkilarien Elkartea, Altzako Historia Mintegia eta Donostia Kulturak antolatuta, Altzako Naturako 3. Argazki Rallya deitzen du, argazkizale guztiei zuzendua.


 


1.- IZEN-EMATEA. Ondorengo erara egin dezakezu doan:


  • 1. BLOGEAN
  • 2.- PARTE-HARTZAILEAK. Argazkilaritza maite duen eta kamara digitala duen edonork parte har dezake.
    A Kategoria: Haurrak (14 urte arte).
    B Kategoria: Helduak (15 urtetik aurrera).
     
    Rallya 10:00etatik 14:00etara egingo da Larratxo eta Lau Haizeta arteko parkean. 11:30etan parte-hartzaile guztiek hamaiketako bat gozatzeko aukera izango dute Lauaizeta jatetxearen merenderoan.
     
    Lehiaketaren egun berean, 9:30etatik 10:30etara, haur tailer bat egingo da interesa duten umeentzako. Bertan argazkigintzaren oinarrizko nozioak azalduko dira. Parte-hartzaileek Argazkilari Elkarteko monitoreen laguntza izango dute, sortzen zaizkien zalantzak argituko dizkiete eta argazkiak nola hartu azalduko diete.
     
    Lehiaketan parte-hartzeak oinarri hauek nahiz antolatzaileek arrazoi justifikatuengatik egin litzaketen aldaketak onartzea dakar.
     
    3.-  GAIAK. Lehiaketaren leitmotiv-ak natura eta paisaia dira, gure gertueneko ingurunean. Esparru horren barruan, bost gai emango dira lehiaketaren egun berean ibilbidearen hasieran.
     
    4.- ARGAZKIEN FORMATUA ETA ENTREGATZEA. Lehiaketaren egunean hartuak izan beharko dira, bertan zehaztutako ordutegiaren barnean eta proposatutako ibilbidean. Errealizazioa, originaltasuna, berezkotasuna edota egokitasuna balioetsiko dira. Ondorioz, argazkiak ateratzeko ez da beharrezkoa kamera garesti edo ekipamendu sofistikatua edukitzea. JPG formatuan aurkeztuko dira, gutxieneko konpresioan, gehienezko kalitatea (gutxienez 2 megapixel, gehienez 5 megapixel). Argazkiak editatu daitezke, baina ezingo da kanpoko elementurik erantsi.
     
    Maiatzaren 15a baino lehen parte-hartzaile bakoitzak bere bost argazkiak (gai bakoitzeko bat) emango beharko ditu. CD edo pendrive batean Casares Kultur Etxean (ohiko ordutegian) edo rallycasares@gmail.com helbidera e-mezua bidaliz eman daitezke, betiere aipatutako epearen barruan.
     
    5.- EPAIMAHAIA. Entitate antolatzaileen eta Gipuzkoako Argazkilarien Elkarteko kideek osatutako epaimahaiak argazkiak ebaluatuko dituzte. Epaitza apelaezina izango da eta, maiatzaren 25ean jakinaraziko da.
     
    6.- SARIAK.
    A Kategoria: Parte-hartzaile bakoitzari opari bat emango zaio.
    B Kategoria: Gai bakoitzeko irabazleak trofeo bat jasoko du.
                 


Egile bakoitzak sari bakarra aukeratu ahal izango du. Antolatzaileek saridunei jatorrizko artxiboak eskatzeko ahalmena gordetzen dute.


 


7.- ERAKUSKETA ETA SARI BANAKETA. Saridun egileei pertsonalki abisatuko zaie, behin sailkapena ezagututa.


Irabazi duten argazkiak eta haur kategoriko argazkien lagin bat ikusgai izango dira Tomasene Kultur Etxean. Maiatzaren 25an, osteguna, 19:00etan sari-banaketa ospatuko da. Lan irabazleak eta hautatutakoak proiekzio batean ikusi ahal izango dira eta luntx txiki bat eskainiko da bertaratzen direnentzat.





BAZKARIA

Eguraldiaren arabera Lau Haizetako parkean geldi gintezke

FAMILIA BAKOITZA ARDURATUKO DA BERE KIDEEN BAZKARIAZ.



TXANGORA JOATEKO IZENA EMATEKO AZKEN DATA MAIATZAK 3

ASTEASKENA



BLOGEAN AGERTZEN DEN FORMULARIOAREN BIDEZ IZENA EMATEA








Online inskripzioa



domingo, 26 de marzo de 2017

KRONIKA MUSEO BARANDIARAN

EUES



Oraingoan Gipuzkoako erdi-erdira joan gara. Ataunera, hain zuzen ere, non Barandiaran Museoa bisitatzeaz gain talo-tailerra ere egin dugun.

Ohituta gauden bezala, eguraldi kaskarra emanda zegoen baina, zorionez, azkenean ez da hainbesterako izan. 9,15etan geratuta ginen Ataungo (Gipuzkoako herririk luzeena) San Migel auzoan, Barandiaran Museoa kokatzen den San Gregoriora ibiltzen joateko.

Gehienok, nahiz eta lainotuta egon, oinez egin genuen ibai ondoko bidea. Txikiak, ohituta gauden bezala, taldearen buruan eta azkenik 10:15etan elkartu ginen besteekin Museoaren atean.

Iritsi bezain pronto bi taldetan banatu ginen. Txikienak taloak egitera joan ziren zuzenean eta koxkorragoak, berriz, batzuk errotara eta besteak Barandiaran Museoa ikustera.

Egia esateko helduoi nahiz eta Barandiaran izena ezaguna izan, gaur jabetu gara zergatik deitzen zaio (merezita) euskal kulturaren aita, 75 urte baino gehiago eman zituelako euskaldunon ohiturak eta portaerak biltzen eta idazten.

Haren bizitzari buruzko bideo bat jarri ziguten non xehetasun asko ikasi genituen: Atauneko eta museotik gertu dagoen baserri batean eta 9 anai-arreben familia ugari batean jaio zela; ia 102 urte bizi zituela; haren etxean euskara besterik ez zela hitz egiten eta erdara erabat buruz eta ezer ulertu gabe ikasi behar izan zuela derrigorrez.

Gurasoek, neke handiz, Gasteizera bidali zuten, eta hain sakona zen haren beldurra azkenean primeran egin zuela. Urte bakarrean latineko bi kurtso gainditu zituen. Izan ere 7 hizkuntz ikasi zuen, euskara, gaztelera, latina, greko, frantsesa, alemana eta ingelesa.

Apaiza izan nahi zuen ala ez jakin gabe eta Alemaniara ikasketa-bidaia egin eta gero, bueltatu zen haren ikasketak ongi ezagutzen zuen gaira bideratzeko. Haren herria, euskal kultura eta aspaldiko ohiturak.

Herriko agureek kontatzen zituzten istorioak jarraituz Jentil-baratza deitutako leku batean hasi zen ikertzen. Bertan Erdi Aroko gaztelu baten hondakinak aurkitu zituen eta herriko artzain batek esan zionean Jentilen hilerria Aralarren zegoela harantz abiatu zen geure Joxe Migel ikertzera Aranzadi eta Eguren haren lagunekin batera. Hirurok hogeitaka urtez “Hiru Troglodita Triste” taldea osatu zuten, hainbat leize eta aztarnategi. Joxe Migelen hitzetan ezaugarri asko zituzten, baina tristeak ez ziren.

Euskal Herriari buruzko ipuin eta mitoak argitaratzen hasi zen berak sortutako aldizkari batean, eta hirukotearen nazioarteko ospeak Europan zehar bidaiarazten eta lan gogor eginarazten die. Baina Gerra Zibila zela eta banatu behar izan zuten.

Barandiaran Frantzian erbesteratu egin zen, euskaraz hitz egiten zen eta haren herriarekin, Ataunekin, antza zuen herrixka batean, Saran, hain zuzen ere. Bertan ikerketetan eta aztarnategietan lan egiten jarraitu zuen. 1953an, Ataunera bueltatzen da eta Sara deitutako etxe bat eraikitzen du, haren amaren esamoldeen ohoretan “zenbat eta beteago, orduan eta apalago” eta “Herritik jasoa Herriari emana”.

Arkeologoa, (Indiana Jones bezala) Euskal Herrira indusketa-teknika berriak eta laginaren bilketa lanetan aritu zen. Etnografoa, ahozko tradizio eta mitoetatik euskaldunon ondare immateriala jaso zuen: Etxeak babesteko ekilorea atean jartzea, ekaitza egunetan aizkora gorantz jartzea tximistorratza moduan, etab. Historialaria.

Ez da harritzekoa Ataun herriak, haren omenez, museoa eraiki nahi izatea. Horretarako XVI. Mendeko errota zaharra berritu egin zuten, gaurko Barandiaran Museoaren egoitza.

Eta bisitaren bigarren zatia, horretan zetzan, errota eta zerrategia ikustean. Benetako denbora bidaia.


Zoragarria nola mantentzen den zerrategia duela 100 urte bezala, uraren indarraren eraginez mugitutako zerra bertikala, lixagailua eta gindaxarekin. Baita zerealak irintzen zituen errota antzinako edukiera neurriekin ikustea ere, goldea, laurdena eta lakaria.
Bertan geure gida Ainhoak, San Martin Txikiren istorioa kontatu igun.. “Abarkak beti gari, laboratzen mirari”.

Martin txiki Ataungo gazte bat zen, txikia baina oso oso azkarra eta berehala konturatu zen herritarrok indarge zeudela ikusi zuen eta mendietan bizi ziren jentilak, janaria zutela urtean zehar, baino ahulagoak zirela. Beraz harantz abiatu zen geure Martin eta izugarrizko erronka bota zien: zereal-multzo erraldoia salto batean gaindituko zuela. Jentilek onartu zuten, noski, eta gure Martinek salto egin zuenean multzoaren gainean gelditu zen eserita. Gero jentil bat pasa zen eta horrek bai salto batekin nahikoa izan zuen. Horrela aritu ziren bizpahiru aldiz amore eman zuen arte. Baina Martinek helburua lortuta zuen, abarketan hazi pila bat eramaten baitzituen erronka “galdu” izanagatik.

Behin haziak izanda egin behar zuen bakarra zen ikasi noiz erein behar zuten. Horretarako kirik egin zuen eta jakin zuen garia udazkenean erein egiten zela eta artoa berriz udaberrian. Horrez geroztik Martintxoren herriak ez zuen berriz gose izan.

Ipuin polit hau entzun eta gero, errota nola ibiltzen zen ikustera joan ginen, helduon eta txikien gorarazi zien ur zipriztinak barne. Eta horrekin bukatutzat eman genuen bisita.

Geure gidak (orain arte ikusi ditugun jatorra eta profesionalenak, agian) pilotalekura lagundu ziguten eta bertan jolasteko eta hamaiketakoa hartzeko tartetxo bat izan genuen beste taldekoak talo egitetik etortzen ziren bitartean.

Behin elkartuta taldeko argazkia egin genuen. Oraingoan ia 100 pertsona!!

Eta gero berriz banandu egin ziguten bi taldetan. Batzuk museoa eta errota ikustera eta besteak taloak egitera.

Taloak egin baino lehenago, andereinoak, etorria zuena, zereal ezberdinei buruzko azalpenak eman zizkigun, laguntzaile batzuek lagunduta orea egiten zuen bitartean. Eta geure txikiak txotxoloak beste era batean deitzeko hitz bat proposatu zigun: “artaburu”.

Eta egia esateko zein gustura zikintzen garen ongi pasatzen ari garenean. Txikiek primeran pasa zuten eskuak irinarekin zikintzen (eta batzuk iletik oinetara…). Orea zapaldu, forma eman… Zoragarri!


Gero plantxara eraman genituen eta bakoitzak berea zaindu behar zuen, txistorra edo txokolatea jarri baino lehenago.

Hitz batez, oso bisita interesgarria eta primeran antolatuta museoko pertsonalari esker non gauza berri asko ikasi genituen. Pilotaleku estali zoragarrian taldeko gehienok gelditu ginen bazkaltzen eta bitartean txikiek gozatu zuten futbolean, saskibaloian, sokan, harrapaketetan etabarretan jolasten. Eta primerako eguna pasa eta gero eta euripean bueltatu ginen etxera.

Hurrengoan ikusiko dugu elkar, Hernaniko Ekogunean Maiatzak 7an, non birziklapenarekin loturiko hainbat gauza ikasiko ditugun. Bertan ikusiko!!